Komentarz do Samuela II 20:3

וַיָּבֹ֨א דָוִ֣ד אֶל־בֵּיתוֹ֮ יְרֽוּשָׁלִַם֒ וַיִּקַּ֣ח הַמֶּ֡לֶךְ אֵ֣ת עֶֽשֶׂר־נָשִׁ֣ים ׀ פִּלַגְשִׁ֡ים אֲשֶׁ֣ר הִנִּיחַ֩ לִשְׁמֹ֨ר הַבַּ֜יִת וַֽיִּתְּנֵ֤ם בֵּית־מִשְׁמֶ֙רֶת֙ וַֽיְכַלְכְּלֵ֔ם וַאֲלֵיהֶ֖ם לֹא־בָ֑א וַתִּהְיֶ֧ינָה צְרֻר֛וֹת עַד־י֥וֹם מֻתָ֖ן אַלְמְנ֥וּת חַיּֽוּת׃ (ס)

Gdy przybył tedy Dawid do domu swego, do Jerozolimy, wziął owe dziesięć kobiet nałożnic, które zostawił był dla strzeżenia domu, i umieścił je w gmachu oddzielnym, gdzie je w żywność zaopatrywał, jakkolwiek do nich się nie zbliżał. I tak żyły oddzielone aż do dnia śmierci ich, niby wdowy za życia męża. 

Poznaj komentarz do Samuela II 20:3. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.